Τρίτη 17 Ιουλίου 2012

ΘΕΑΤΡΟ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΜΟΤΣΑΡΤ


ΝΙΚΟΣ ΚΟΛΕΣΗΣ



ΘΕΑΤΡΟ

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

ΤΟΥ



ΜΟΤΣΑΡΤ

ΘΕΑΤΡΟ




ΜΟΤΣΑΡΤ
90






Λυτρώθηκα
Το χιόνι – η χιονοθύελλα
Έφεραν την ΚΑΘΑΡΣΗ

ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ

Βόλφι
Προκαλείς το θάνατο
Ήδη είσαι άσχημα
Φοβάμαι

ΜΟΤΣΑΡΤ

Να κοίταξε
Είμαι μια χαρά

Ακούγεται μουσική από το Ρέκβιεμ

Δυνατές φωνές ακούγονται από έξω.
Όσοι χάθηκαν στη χιονοθύελλα, φωνάζουν να βγάλουν άκρη
Ψάχνουν να βρουν τους δρόμους που οδηγούν στα σπίτια τους.

ΦΩΝΕΣ ΑΠΟ ΈΞΩ

Δεν βλέπουμε τίποτα από το χιόνι

ΜΟΤΣΑΡΤ

Κονστάντσε
Εσύ με κράτησες στη ζωή
Είσαι ο φύλακας ο άγγελος μου

ΚΟΝΣΤΑΝΤΕ-ΜΟΤΣΑΡΤ

Ο ΦΥΛΑΚΑΣ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΟΥ
91







ΜΟΤΣΑΡΤ

Έχω παραισθήσεις
Είμαι Αλλού

Μονολογεί

Άκουω την πένθιμη μουσική
του Ρέκβιεμ,
το θάνατο να έρχεται κατά πάνω μου

ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ

Τι νύχτα θεέ μου
Μοιάζει ατέλειωτη

ΜΟΤΣΑΡΤ

Άκουω σάλπιγγες , τύμπανα θανάτου
Δυνατά τρομπόνια
Έλεος – έλεος.
Τρέμω ολόκληρος
Χάνω το φως μου
Και αναπνέω με δυσκολία.
Οι τρομακτικές Ερινύες φωνάζουν
Να πάω κοντά τους

ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ

Λαός μου
τι εποιήσα σοι

ΧΟΡΟΣ – ΒΙΕΝΝΕΖΟΙ

Λαός μου
τι εποιήσα σοι
92






Ο Μότσαρτ σκύβει πάνω από τις παρτιτούρες του Ρέκβιεμ,
Γράφει ασταμάτητα εκστασιασμένος.
Η Κονστάντσε παρακολουθεί άφωνη

ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ -ΜΟΝΟΛΟΓΕΙ

Ζει το θάνατο του
Αποκαλύπτοντας το πρόσωπο
Του ΘΕΟΥ.
Φως εκτυφλωτικό πλημμύρισε το δωμάτιο

ΜΟΤΣΑΡΤ

Νιώθω τόσο ανάλαφρος , τόσο νέος
Λες κι έφυγε η αρρώστια από πάνω μου

ΚΟΝΤΣΤΑΝΤΣΕ -

Το εύχομαι
Θα γίνει θαύμα

Μονολογεί μέσα της

Είναι πολύ άρρωστος
Αισθάνομαι ελάχιστη
Μπρος σε Αυτό που έρχεται.
με εξουσιάζει ανεξουσίαστο

ΜΟΤΣΑΡΤ

Ποτέ δεν ήμουν τόσο χαρούμενος
Τόσο ευτυχισμένος
Ξεγέλασα το θάνατο

ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ
93







Κανείς δεν νίκησε το θάνατο
Είναι Ανίκητος

ΧΟΡΟΣ – ΒΙΕΝΝΕΖΟΙ

Μόνο ο Έρωτας - Μόνο ο Έρωτας

ΜΟΤΣΑΡΤ – ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΟΣ

ΜΟΤΣΑΡΤ

Σχεδόν τελείωσα το Ρέκβιεμ

Η Κονστάντσε βλέπει τις παρτιτούρες
Κι έντρομη διαισθάνεται το τέλος

ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ

Είσαι κουρασμένος
Κάθισε λίγο

Κοιτάζονται στα μάτια με απίστευτη τρυφερότητα,
Μεγάλη Αγάπη. Ένας Άγνωστος κτυπάει την πόρτα

ΜΟΤΣΑΡΤ

Ο Ξένος ήρθε να πάρει το Ρέκβιεμ
Κτυπάει την πόρτα

Μονολογεί μέσα του

Ο Χάρος εμφανίστηκε αυτοπροσώπως
Βγήκε παγανιά
Δεν άντεξε
Θέλει τη ζωή μου
94





Η Κονστάντσε ανοίγει την πόρτα, εμφανίζεται ένας
άγνωστος άνδρας , φοράει μαύρα με κουκούλα

ΞΕΝΟΣ

Συγγνώμη για την ενόχληση
Ο Χερ Μότσαρτ έχει κάτι για μένα

Ο Μότσαρτ φωνάζει από μέσα

ΜΟΤΣΑΡΤ

Σε περίμενα άργησες
Πέρασε μέσα,
Έτοιμο το Ρέκβιεμ
Έμεινε κάτι λίγο για το τέλος,
λεπτομέρειες


ΞΕΝΟΣ

Δεν πειράζει, κράτησες το λόγο σου
Είσαι εντάξει.
Να Πάρε
Εδώ είναι τα υπόλοιπα χρήματα
450 δουκάτα

Ο Ξένος αφήνει τα λεφτά πάνω στο πιάνο,
Παίρνει διστακτικά τις παρτιτούρες του Ρέκβιεμ,
Κοιτάζει μια τον Μότσαρτ, μια την Κονστάντσε κι λεει

ΞΕΝΟΣ

Ευχαριστώ – ευχαριστώ
Καλό σας βράδυ
95







ΜΟΤΣΑΡΤ – ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ

Καλό βράδυ

Η μουσική του Ρέκβιεμ κορυφώνεται

Φεύγει βιαστικά κλείνοντας την πόρτα.
Κοιτάζονται αποσβολωμένο,
Δεν μπορούν να αρθρώσουν λέξη

ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ – ΛΕΕΙ ΕΝΑ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ

Κοιμήσου Αγγελούδι μου
Κοιμήσου
Έρχεται γλυκός ύπνος
Ο ύπνος του ΔΙΚΑΙΟΥ

ΜΟΤΣΑΡΤ

Κονστάντσε
Άκουσε το αιώνιο παράπονο
Της ψυχής μου.
Μια ζωή έζησα με αυταπάτες
Σε μια φανταστική χώρα
Γεμάτη σκιές.
Μύρισε
Το σπίτι γέμισε με το άρωμα των γιασεμιών
Των ανθισμένων ρόδων.
Βλέπεις
Οι νυφάδες έγιναν κρυστάλλινα πουλιά.

Το φως της αυγής πλημμύρισε το δωμάτιο
Η Κονστάντσε πηγαίνει εκστασιασμένη προς το παράθυρο

ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ – ΑΡΙΑ
96







Αμάντε πεθαίνω για σένα.
Τι βάλσαμο
Ήπιαμε νερό από την πηγή
Της Αθανασίας.
Όσα ζήσαμε γυρίζουν στο μυαλό μου
Όλα είναι Ερχόμενα.
Τι Νύχτα κι αυτή
Τελείωσαν όλα.
Σε βλέπω διάφανο να περπατάς
Στα δάση της Αυστρίας.
Είσαι ένας Άγγελος
Τι φωτεινά –ντο- νικηφόρα
Τι σκοτεινά –σολ- κυανά
Γέμισαν τον αέρα.

ΧΟΡΟΣ- ΒΙΕΝΝΕΖΟΙ

Αυτή η ΝΥΧΤΑ
Είναι η ΤΕΛΕΥΤΑΊΑ

ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ

Ο δύστυχος έμεινε μόνος
Μόνος

ΧΟΡΟΣ- ΒΙΕΝΝΕΖΟΙ

Ποιος σκότωσε τον Μότσαρτ
Ποιος δηλητηρίασε τον Μότσαρτ


Η Κονστάντσε τρέχει ανήσυχη προς τον Βόλφγκ,
Βλέπει τον άνδρα της αναίσθητο, μισοπεθαμένο,
Πιάνει και τον ταρακουνάει συγκλονισμένη,
Έντρομη ανακαλύπτει πως δεν αναπνέει.
97







ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ

Θεέ μου
Σώσε τον – σώσε τον

ΧΟΡΟΣ – ΒΙΕΝΝΕΖΟΙ

Έλεος – έλεος

ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ

Βόλφι – Βόλφι
Πόσο σ’ αγάπησα
Ίσαμε τα άστρα .
Πεθαίνω για Σένα
Ο πόνος αβάσταχτος καιει
Τα σωθικά μου.

ΧΟΡΟΣ – ΒΙΕΝΝΕΖΟΙ

Έφυγες τόσο νέος
Είχες όλη τη ζωή μπροστά

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΗΣ ΚΟΝΣΤΑΝΤΣΕ


Βυθίζομαι στην άβυσσο
Απέραντης θλίψης,
με πνίγουν θεόρατα κύματα.
Μόνη απόμεινα
Να μαζέψω τα κομμάτια μου.
Βόλφι
Άκου – άκου
Πως θρηνεί η ψυχή μου
Όπως ο κύκνος που κλαιει
Γνωρίζοντας πως πεθαίνει.
98






Οι Ερινύες θα μ’ ακολουθούν
Σε όλη μου τη ζωή.
Έφυγες – έφυγες
Πέταξες – έγινες Άγγελος
Στον Ουρανό

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ



…………………………………………



ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟΝ
ΡΕΚΒΙΕΜ

ΡΕΚΒΙΕΜ AETERMAN


Ποια ψυχή – ποια φτερά
Πετούν στον ουρανό

ΧΟΡΟΣ

Ο θάνατος
Ο αβασίλευτος μεταθάνατος

…………………………

Παίρνει μια Άλλη διάσταση
Γίνεται αστέρι στον ουρανό
99








ΧΟΡΟΣ

ΚΎΡΙΕ – ΚΥΡΙΕ - ( KYRIE )

……………………..

Φυσάει – φυσάει
Στη θάλασσα του Κόσμου.
Ο κόσμος των Ασωμάτων
Έπεται τροπαιούχος

ΧΟΡΟΣ

Το Πριν μια Σκιά
Το Μετά ατελεύτητος Χρόνος

…………………………

ΤΟ ΙΚΕΤΕΥΤΙΚΟ SALVE

Η Σωτηρία της Ψυχής
Είναι ένα θαύμα
Δεν υπάρχει Επιστροφή

ΧΟΡΟΣ

Ο Φύλακας ο Άγγελός μου

……………………………

Από ψηλά
Όλα φαίνονται τόσο ωραία.
Τα πουλιά τ’ ουρανού κάνουν βουτιές
Απιθώνοντας το Άπειρο
100







ΤΟ ΛΥΡΙΚΟ RECORDATE

Κοίταξε
Πως γεννιέται η πρώτη ομορφιά
Αδημιούργητη

ΧΟΡΟΣ

Άγγελοι Κυρίου
Αποκαλύπτουν τα περάσματα

……………………………

Ένας Αναχωρητής είμαι
Ένας Ερχόμενος.
Τι θάμβος!! – τι μεγαλείο!!
Τώρα σε χώρα αναμάρτητη
Ταξιδεύω

DOMINE

ΧΟΡΟΣ

Άγγελοι θανάτου
Φυλάνε τις πύλες του Άδη

……………………………

Οι ψυχές στρατιές ολόκληρες
Καταποντίζονται στην Άβυσσο

ΧΟΡΟΣ

Ο ΦΥΛΑΚΑΣ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΟΥ

……………………………….
101






Στο νησί της κολάσεως
Φλέγονται όλοι
Πληρώνουν το τίμημα
Έλεος – Έλεος

ΧΟΡΟΣ

Κανείς δεν νίκησε


ΤΟ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟ SANECTUS - ΤΟ ΕΓΚΑΡΔΙΟ BENEDICTUS
ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΕΡΙΤΤΟ AGNUS DEI

ΧΟΡΟΣ

Μόνη παρηγοριά ο Θεός
Το φως το Άκτιστο

……………………….

Η ψυχή μου ευωδιάζει το άρωμα
Του Παραδείσου,
Εμφανίζονται ανθισμένα λιβάδια
Γεμάτα από Αγάπη

ΧΟΡΟΣ

ΚΥΡΙΕ – ΚΥΡΙΕ

…………………………

Ο θάνατος είναι δίχως Αύριο.
Σε σένα προσφεύγω
Συγχώραμε τον Ασεβή.
Από την Άλλη πλευρά
Είμαι- ΙΔΙΟΣ -
102






ΌΛΟΙ ΜΑΖΙ

ΚΥΡΙΕ – ΚΎΡΙΕ


ΝΙΚΟΣ ΚΟΛΕΣΗΣ



…………………………………………………..

ΤΟ ΡΕΚΒΙΕΜ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΑΥΤΟΝΟΜΟ
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΠΕΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ Η ΤΗΝ ΟΠΕΡΑ
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΛΗΦΘΕΙ
…………………………………………………..
103